Evangelische Volkspartij (EVP)

De EVP was een progressief-christelijke partij. De partij werd opgericht in maart 1981 als fusie van de Evangelische Progressieve Volkspartij (EPV) en een deel van de werkgroep Niet bij Brood Alleen (NBBA) van het CDA. In maart 1991 hief de partij zich op om op te gaan in een progressieve partij zonder christelijk signatuur, GroenLinks.

De EVP had van 1982 tot 1986 1 zetel in de Tweede Kamer. De partij maakte deel uit van de oppositie ten tijde van het kabinet-Lubbers I.

Bekende personen binnen de EVP waren Cathy Ubels en generaal-majoor Chiel von Meyenfeldt.

[ V ][ ^^ ]

Beginselen
De EVP stelde zich open voor al dan niet kerkelijk gebondenen die wilden meewerken aan de 'evangelische overdracht' om een samenleving op te bouwen waar gerechtigheid, en dus vrede en solidariteit zouden heersen. De bijbel, en met name de Bergrede van Jezus, vormde hiervoor de inspiratiebron.

Aanvankelijk legde de partij vooral nadruk op het streven naar vrede en ontwapening, met name waar het kernwapens betrof. De partij had een zeer kritische houding tegenover het defensiebeleid van de regering maar was op sociaal-economisch terrein tamelijk gematigd.

Ondanks de evangelische inspiratie kwamen de standpunten over ethische kwesties als abortus, euthanasie of homoseksualiteit overeen met die van andere linkse partijen. Een gedegen onderbouwing hiervoor ontbrak; Cathy Ubels zei ooit in een interview: "wij doen niet aan theologie".

[ V ][ ^^ ]

EVP en de Tweede Kamerverkiezingen tot 1982
* Overzicht met affiches, lijsttrekkers, kandidatenlijsten, verkiezingsprogramma's en -uitslagen per verkiezingsjaar.

[ V ][ ^^ ]

Historische ontwikkeling
In oktober 1970 richtten enkele uit de ARP getreden 'christen-radicalen' de Evangelische Solidariteitspartij (ESP) op. Voorman daarvan was J.P. Feddema. Deze partij werd in 1978 omgevormd tot Evangelische Progressieve Volkspartij (EPV).

De EVP ontstond in maart 1981 uit fusie van de EPV en een deel van de werkgroep Niet bij Brood Alleen (NBBA) van het CDA. De concrete aanleiding voor de oprichting van de EVP was de totstandkoming van het CDA in oktober 1980, waarbij vooral de te behoudende koers wrevel opwekte. De werkgroep NBBA stelde de EPV voor om gezamenlijk een partij op te richten die de basis van het evangelie wilde combineren met een meer progressieve/radicale invalshoek.

Een eerste poging om een kamerzetel te bemachtigen mislukte in 1981, maar bij de vervroegde verkiezingen in 1982 had men wel succes. Tijdens het kabinet-Lubbers I van 1982 tot 1986 had de partij 1 zetel in de Tweede Kamer. Het ledental steeg met ruim duizend leden.

Ondanks deze ontwikkelingen raakte de partij spoedig verdeeld. Een stroming in de parij, met onder andere Feddema, pleitte voor radicalisering en diende zich net als de PSP een derde weg in te slaan tussen kapitalisme en communisme. Anderen in de partij verzetten zich daartegen. Daardoor ontstond een strijd tussen de radicale en de meer behoudende vleugel in de partij, die uiteindelijk beslecht zou worden in het voordeel van de radicalen.

In maart 1991 hief de partij zich op, nadat ze in 1989 was opgegaan in een progressieve partij zonder christelijke signatuur, GroenLinks. Bij de verkiezingen van 1989 stond de eerste kandidaat van de EVP op een onverkiesbare elfde plaats; Groenlinks behaalde 6 zetels.

[ V ][ ^^ ]

Afsplitsingen en fusies
Bij de verkiezingen van 1989 kwamen PSP, CPN en PPR onder de naam GroenLinks voor het eerst met een gezamenlijke lijst en een gemeenschappelijk programma. De EVP sloot zich hierbij aan. De vooruitzichten bij een zelfstandige deelname bij de Kamerverkiezingen waren nihil. De EVP zou naar haar mening binnen GroenLinks voldoende weerklank vinden voor haar beginselen, maar miste aanvankelijk de erkenning van het evangelie. Nadat het platform voor Evangelie en Politiek, verbonden met GroenLinks, was opgericht was een grote meerderheid van de EVP-leden voor opheffing. Eind 1990 werd het samenwerkingsverband omgezet in de nieuwe partij GroenLinks en in 1991 hieven de oude partijen zich op.

[ V ][ ^^ ]

Persoonlijkheden
Cathy Ubels nam namens de partij in de Tweede Kamer plaats, hoewel de nummer twee van de partij, generaal-majoor Chiel Von Meyenfeld, bekender was.

Cathy Ubels (1928) was via de Anti-Revolutionaire Partij (ARP) en het CDA bij de EVP gekomen. Zij was in 1982 en 1986 lijsttrekker van de EVP en in de tussenliggende periode Tweede-Kamerlid en fractievoorzitter van de eenpersoonsfractie van de EVP. Eerder was zij gemeenteraadslid in Dokkum (1975-1982) en ook ambtenaar van de burgerlijke stand (1979-1982).

Ondank het feit dat Cathy Ubels namens de partij in de Kamer zitting nam, waren vrouwen in de EVP ondervertegenwoordigd.



[ V ][ ^^ ]

Kerngegevens
Opgericht: maart 1981
Oprichters: fusie van EPV en (deel) NBBA
Opgeheven: 9 maart 1991 (na fusie tot GroenLinks) in de Mozes en Aäronkerk te Amsterdam

Adres secretariaat: was gevestigd te Den Haag
Leden: hoogste aantal 2.820 (1983)
Contributie: onbekend

Partijblad: 'EVP-info', 1981-1990? (voorheen 'EPV-informatie', 1978-1981; voortgezet als 'Evangelie & Politiek' en als 'De linker wang' bij GroenLinks)
Wetenschappelijk-/scholingsinstituut: Stichting Vorming en Scholing
Wetenschappelijk tijdschrift: 'Schering en inslag', uitgave van de St. Vorming en Scholing, 1988-1995
Jongerenorganisatie: onbekend

Logo/beeldmerk: onbekend
Slogan(s): onbekend



Statistieken (verschijnen in een nieuw venster)(nog) geen relevante tijdlijnen beschikbaar(nog) geen relevante spotprenten beschikbaar
Beginselen
EVP en de Tweede Kamerverkiezingen tot 1982
Historische ontwikkeling
Afsplitsingen en fusies
Persoonlijkheden
Kerngegevens
TXT/Print-versie voor correct en passend afdrukken (verschijnt in een nieuw venster)Reageer op deze pagina. Aanvullingen en suggesties zijn altijd welkom!
homeHome           Route